คริสต์มาสป่วนรัก

สิ่งที่ เคท โฮลเดน (Kate Holden) กับ ดร.เอเวอเร็ตต์ โฮลเดน (Dr. Everett Holden) จะเสียไปหากคริสต์มาสครั้งนี้ล้มเหลว ไม่ใช่แค่ปาร์ตี้วันหยุดที่กร่อยคาบ้าน แต่คือความทรงจำสุดท้ายที่ลูก ๆ จะเก็บภาพของพ่อแม่ในฐานะครอบครัวไปได้อีกหลายสิบปี บ้านหลังเดิมที่เคยอบอุ่นด้วยแสงไฟสีทอง กลิ่นอบเชยกับต้นสน และหิมะโปรยบาง ๆ นอกหน้าต่าง กำลังจะกลายเป็นเวทีของการอำลาอย่างสง่างามครั้งสุดท้าย ทั้งคู่ตกลงกันแล้วว่าจะหย่ากันหลังปีใหม่โดยไม่ทะเลาะให้เด็กต้องเจ็บปวด แต่ยิ่งอยากให้ทุกอย่างออกมาเพอร์เฟกต์ บรรยากาศคริสต์มาสแบบอเมริกันขนานแท้ที่ควรจะปลอบประโลมใจ กลับยิ่งบีบให้ทุกรอยยิ้ม ทุกคำอวยพร ฟังดูเหมือนการนับถอยหลัง

ย้อนกลับไปก่อนจะมาถึงทางแยกนี้ เคทกับเอเวอเร็ตต์เคยเป็นคู่ชีวิตที่รู้ใจกันดีจนเพื่อนรอบตัวนึกว่าจะประคองกันไปจนแก่เฒ่า เคทในแบบฉบับของ อลิเซีย ซิลเวอร์สโตน ยังคงมีทั้งความอบอุ่น ความดื้อรั้นแบบคนเป็นแม่ และอารมณ์ขันที่ซ่อนความเหนื่อยไว้ข้างใน ขณะที่เอเวอเร็ตต์ของ Oliver Hudson เป็นหมอผู้ยึดเหตุผลเป็นหลัก พูดจานุ่มนวลแต่ชอบเก็บความรู้สึกไว้หลังรอยยิ้มสุภาพ ระหว่างพวกเขามี กาเบรียล (Gabriel Holden) กับ เซียนนา (Sienna Holden) ลูกชายลูกสาววัยกำลังจำความ ที่รับรู้ได้ถึงรอยร้าวของผู้ใหญ่โดยไม่ต้องมีใครอธิบาย รอบตัวคริสต์มาสนี้จึงเต็มไปด้วยคนที่มีความหมาย ทั้ง เทส ไวลีย์ (Tess Wiley) เพื่อนสาวปากไวที่มองความรักแบบตรงไปตรงมา เชต มัวร์ (Chet Moore) หนุ่มรุ่นใหม่ที่เข้ามาในจังหวะเปราะบาง รวมถึงออกัสต์ (August) ไนเจล (Nigel) และเครือญาติอย่างไมค์กับดาริลที่แวะมาสมทบความวุ่นวายบนโต๊ะอาหาร

แผนเดิมฟังดูเป็นผู้ใหญ่และเรียบง่ายจนน่าเอาใจช่วย แค่ใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์อยู่ใต้ชายคาเดียวกัน แกะของขวัญ ถ่ายรูปครอบครัว และบอกลากันด้วยดี แต่พอต้องนอนบ้านเดียวกัน ทำอาหารมื้อเดียวกัน และแกล้งทำเป็นไม่หวั่นไหวต่อหน้าลูก เดิมพันก็ค่อย ๆ สูงขึ้นทีละนิด ความคุ้นเคยเก่า ๆ อย่างมือที่ยื่นมารับจานโดยอัตโนมัติ เพลย์ลิสต์เพลงเดิมที่เคยเปิดตอนขับรถ หรือมุกวงในที่เผลอหลุดออกมากลางวง กลับมาทำให้เส้นแบ่งระหว่างอดีตสามีภรรยากับเพื่อนร่วมทีมพ่อแม่พร่าเลือน ยิ่งเมื่อมีคนใหม่เดินเข้ามาในชีวิต ความหึงหวงแบบไม่รู้ตัว คำพูดประชดที่กลบด้วยเสียงหัวเราะ และค่ำคืนที่หิมะตกจนกลับบ้านไม่ได้ ก็ยิ่งเปลี่ยนคริสต์มาสที่ควรจะสงบให้กลายเป็นสมรภูมิทางอารมณ์ที่ไม่มีใครกล้าพูดความจริงออกมาตรง ๆ

เสน่ห์ของหนังคริสต์มาสสายโรแมนติกคอเมดี้ยุคหลัง ๆ มักอยู่ที่การไม่ขายฝันหวานจนเลี่ยน แต่กล้าพูดว่าความรักของผู้ใหญ่นั้นซับซ้อนกว่าตอนตกหลุมรักครั้งแรก และเรื่องนี้ก็เดินมาทางนั้นอย่างพอดิบพอดี มันไม่ได้ตั้งคำถามแค่ว่าทั้งคู่จะกลับมาดีกันหรือไม่ แต่ถามลึกลงไปว่านิยามของครอบครัวจะเปลี่ยนรูปไปอย่างไรเมื่อสถานะสามีภรรยาจบลง ความผูกพัน ความเคารพ และประวัติศาสตร์ร่วมกันกว่าสิบปีจะหาที่อยู่ใหม่ได้ไหม การแสดงของอลิเซียที่คนดูคุ้นเคยมาตั้งแต่ยุคหนังรักวัยรุ่น มาปะทะกับจังหวะตลกหน้าตายของ จามีลา จามิล ในบทเทส ยิ่งช่วยขับให้เห็นช่องว่างระหว่างเหตุผลที่บอกให้ปล่อยมือ กับหัวใจที่ยังจำทุกอย่างได้แม่นยำ ท่ามกลางแสงไฟประดับและเสียงเพลงแครอล หนังจึงพูดถึงการให้อภัยที่ไม่ใช่แค่การให้อภัยคนตรงหน้า แต่คือการยอมรับว่าตัวเองก็ยังไม่พร้อมจะก้าวต่อไปอย่างที่ปากพูด

นี่จึงเป็นคริสต์มาสป่วนรักที่เหมาะจะเปิดดูในคืนที่อยากหัวเราะเบา ๆ แล้วก็แอบจุกในอกไปพร้อมกัน คนที่ชอบหนังเทศกาลซึ่งมีทั้งฉากตกแต่งบ้านชวนฝัน ฉากดินเนอร์ชวนอึดอัด และบทสนทนาของคนที่รู้จักกันดีเกินกว่าจะโกหกกันได้มิด จะสนุกไปกับการลุ้นว่าสุดท้ายแล้วของขวัญที่ดีที่สุดที่เคทกับเอเวอเร็ตต์จะมอบให้กันและให้ลูกคืออะไร จะเป็นการรั้งไว้ หรือการปล่อยกันไปอย่างเข้าใจจริง ๆ สักครั้ง