ที่สุดของที่สุด

เมืองชานเมืองอเมริกันในช่วงหน้าร้อนที่อากาศอบอ้าว แสงแดดส่องลงมาบนสนามหญ้าหน้าบ้านที่ตัดไว้เรียบกรอบ กับกลิ่นบาร์บีคิวที่ลอยมาจากหลังบ้านหลังนั้นหลังนี้ คือฉากหลังของเรื่องราวทั้งหมด ยุคสมัยที่ทุกคนถ่ายทุกอย่างลงโซเชียล ชุมชนชาวเอเชียใต้โพ้นทะเลยังคงรักษาจังหวะชีวิตแบบเดิมไว้เหนียวแน่น ทั้งงานวัดประจำเมือง งานรวมญาติที่หอประชุมโรงเรียน และการประกวดสารพัดชื่อที่จัดขึ้นทุกปีเพื่อหาคนเก่งที่สุดของชุมชน บรรยากาศแบบนี้ทั้งอบอุ่นทั้งอึดอัดในเวลาเดียวกัน เพราะทุกคนรู้จักกันหมด ทักทายกันด้วยรอยยิ้ม แต่ก็แอบเปรียบเทียบกันเงียบ ๆ ว่าบ้านไหนลูกเรียนดีกว่า บ้านไหนทำอาหารอร่อยกว่า ใครจะได้ขึ้นเวทีรับเสียงปรบมือในปีนี้

ท่ามกลางสายตาจับจ้องแบบนั้นเอง เราได้รู้จัก มายา (Maya) หญิงสาวปากไว ใจเร็ว ที่รับบทโดย Maitreyi Ramakrishnan กับ อันจาลี (Anjali) เพื่อนสนิทตั้งแต่วัยเด็กที่รับบทโดย Priyanka Kedia คนหนึ่งพูดก่อนคิดแล้วค่อยมาตามแก้ทีหลัง อีกคนคิดเยอะจนแทบไม่กล้าลงมือทำ ทั้งคู่โตมาด้วยกันในครอบครัวที่คาดหวังสูง ถูกจับให้ขึ้นเวทีเดียวกันมาตั้งแต่ประกวดร้องเพลงวันเด็ก จนมาถึงเวทีล่าสุดที่ใหญ่ที่สุดของเมืองที่เฟ้นหาคนที่เรียกว่าที่สุดของที่สุด ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จึงไม่ใช่แค่เพื่อน แต่เป็นเหมือนพี่น้องที่ทั้งรักทั้งหมั่นไส้ ผลัดกันลากผลัดกันดึง โดยมีผู้ใหญ่รอบตัวอย่างตัวละครของ Hasan Minhaj ที่โผล่มาเป็นทั้งกองเชียร์ กองแซะ และตัวเร่งเรื่องวุ่นด้วยจังหวะตลกแบบหน้าตายแต่จี้ใจดำ

ตอนแรกดูเหมือนจะเป็นแค่การลงชื่อเข้าประกวดขำ ๆ เพื่อพิสูจน์ตัวเองสักครั้ง แต่ยิ่งใกล้วันจริง เดิมพันก็ยิ่งไต่ระดับขึ้นไปเรื่อย ๆ จากเรื่องศักดิ์ศรีส่วนตัว กลายเป็นศักดิ์ศรีของครอบครัว จากการแข่งกันเองระหว่าง Maya กับ Anjali กลายเป็นต้องจับมือกันเฉพาะกิจเมื่อเจอคู่แข่งจากบ้านอื่นที่เตรียมตัวมาพร้อมกว่า เสียงเชียร์กว่า และแผนเหนือชั้นกว่า ตารางซ้อมที่วางไว้สวยหรูเริ่มรวน กติกาที่คิดว่าง่ายกลับมีรายละเอียดยิบย่อยให้พลาดได้ทุกขั้น ความลับเล็ก ๆ ที่เคยปิดไว้เริ่มหลุดออกมากลางกลุ่มเพื่อน ทั้ง ชาเนล คูลาร์, Ankur Rathee และแก๊งเพื่อนตัวป่วนที่แต่ละคนก็มีความมั่นใจล้นเหลือในแบบของตัวเอง ยิ่งทุกคนพยายามรักษาภาพคนเก่งเอาไว้มากเท่าไร สถานการณ์ก็ยิ่งบานปลาย ทั้งเข้าใจผิด ทั้งแผนซ้อนแผน ทั้งอุบัติเหตุกลางเวทีที่มาในจังหวะไม่ควรเกิดที่สุด

สิ่งที่ทำให้หนังตลกเรื่องนี้มีน้ำหนักมากกว่าเสียงหัวเราะ คือวิธีที่มันพูดถึงความหมายของคำว่าที่สุดในยุคที่ทุกคนต้องเป็นที่หนึ่งตลอดเวลา สำหรับลูกหลานผู้อพยพอย่าง Maya และ Anjali ความเก่งไม่ใช่แค่ความฝันของตัวเอง แต่แบกความเหนื่อยของพ่อแม่และความคาดหวังของทั้งชุมชนไว้ด้วย หนังค่อย ๆ พาคนดูไปเห็นรอยต่อระหว่างความทะเยอทะยานกับความกลัวจะทำให้ผิดหวัง ระหว่างอยากเด่นกับอยากเป็นตัวเอง ระหว่างการแข่งขันที่ต้องมีคนแพ้ กับการรักษามิตรภาพที่ไม่อยากให้ใครต้องเสียใจ มุกตลกจำนวนมากจึงเกิดจากช่องว่างตรงนั้น จากการฝืนยิ้มทั้งที่เหงื่อตก จากการทำเป็นรู้ทั้งที่ไม่รู้ จากการพยายามเป็นคนอื่นจนลืมไปว่าตัวเองก็มีดีในแบบเพี้ยน ๆ ของตัวเอง เสียงหัวเราะเลยไม่ใช่การหัวเราะเยาะ แต่เป็นการหัวเราะอย่างเห็นใจ เพราะเราเคยยืนจุดนั้นมาก่อนทั้งนั้น

ใครที่คิดถึงหนังตลกอองซอมเบิลจังหวะเร็วที่ดูแล้วอารมณ์ดี ได้ทั้งลุ้นทั้งเชียร์ตัวละครเหมือนเชียร์เพื่อนข้างสนาม เรื่องนี้คือตัวเลือกที่เหมาะจะเปิดดูในคืนวันหยุดกับเพื่อน กับครอบครัว หรือกับคนรักแบบไม่ต้องคิดมาก เตรียมใจไว้หัวเราะกับความชุลมุนของการเตรียมงาน ความปั่นของการซ้อมที่ยิ่งซ้อมยิ่งเละ และเคมีของกลุ่มนักแสดงที่รับส่งกันลื่นไหลจนเหมือนรู้จักกันมาจริง ๆ แล้วค่อย ๆ ปล่อยให้รอยยิ้มอุ่น ๆ ซึมเข้ามาในช่วงท้ายโดยไม่รู้ตัว มาดูกันว่าเส้นทางทุลักทุเลของ Maya และ Anjali จะพาพวกเธอไปถึงตำแหน่งที่สุดของที่สุดได้หรือไม่ และระหว่างทางพวกเธอจะค้นเจออะไรที่มีค่ากว่าถ้วยรางวัลติดมือกลับบ้านไป