เจมส์ บอนด์ 007 ภาค 7: เพชรพยัคฆราช

หลังจากเผชิญความสูญเสียครั้งใหญ่ เจมส์ บอนด์ยังไม่ยอมปล่อยให้ภารกิจส่วนตัวกลืนกินตัวเองได้นานนัก เมื่อร่องรอยของ เอิร์นสต์ สตาฟโร โบลเฟลด์ ศัตรูตัวฉกาจยังไม่หายไปจากโลก บอนด์จึงออกไล่ล่าด้วยความแค้นที่คุกรุ่นอยู่ลึก ๆ เปิดฉากเรื่องอย่างดุเดือด ก่อนจะพาเขากลับเข้าสู่โลกของสายลับอีกครั้งในแบบที่ทั้งเย็นชา หรูหรา และเต็มไปด้วยกลิ่นอายอันตราย ภาคนี้มีโทนเฉพาะตัวมาก เพราะมันไม่ใช่แค่หนังบู๊ไล่ล่าธรรมดา แต่เป็นการพาบอนด์ดำดิ่งสู่เครือข่ายมืดที่เชื่อมโยงตั้งแต่เหมืองเพชรในแอฟริกา ไปจนถึงคาสิโนหรูและทะเลทรายกว้างใหญ่ของอเมริกา ทุกอย่างดูส่องประกายวับวาว แต่เบื้องหลังกลับเต็มไปด้วยการหักหลังและความตายที่ซ่อนอยู่ในทุกย่างก้าว

เมื่อเอ็มสั่งให้บอนด์สืบเส้นทางการลักลอบค้าเพชร เขาจึงต้องปลอมตัวเข้าไปในเครือข่ายนี้อย่างแนบเนียน โดยใช้ตัวตนของนักค้าเพชรมือฉกาจเพื่อเข้าถึงคนกลาง คนส่งของ และผู้มีอิทธิพลที่อยู่เบื้องหลังขบวนการทั้งหมด ระหว่างทาง บอนด์ได้พบกับ ทิฟฟานี เคส หญิงสาวผู้สวยเฉียบและฉลาดพอจะเอาตัวรอดในโลกที่ผู้ชายส่วนใหญ่ใช้เงินและอำนาจเป็นภาษาเดียวกัน ทิฟฟานีไม่ใช่หญิงสาวธรรมดาที่รอให้ใครมาช่วย เธอคือคนที่รู้วิธีเล่นเกมของตัวเอง และความสัมพันธ์ของเธอกับบอนด์ก็เต็มไปด้วยแรงดึงดูด ความระแวง และการต่อรองอย่างมีชั้นเชิง ยิ่งบอนด์เข้าใกล้เครือข่ายนี้มากเท่าไร เขาก็ยิ่งพบว่าทางเดินแต่ละช่วงมีเงาของนักฆ่าคู่ประหลาดอย่าง มิสเตอร์วินต์ และมิสเตอร์คิดด์ คอยไล่เก็บทุกคนที่อาจเปิดปากพูดความจริง พวกเขาไม่เพียงน่ากลัวเพราะฝีมือ แต่ยังน่าขนลุกเพราะความนิ่งเงียบและวิธีลงมือที่เยือกเย็นเกินมนุษย์ทั่วไป

จากอัมสเตอร์ดัมถึงลอสแอนเจลิส บอนด์ต้องใช้ทั้งไหวพริบ เสน่ห์ และความกล้าในการเอาตัวรอดจากแผนลวงซ้อนแผนลวง เมื่อเขาค่อย ๆ สะกดรอยไปถึงจุดหมายของเพชรล็อตมหาศาล ความจริงเริ่มเปลี่ยนรูปร่างจากคดีค้าของเถื่อนธรรมดาไปสู่เรื่องใหญ่ระดับโลก เพราะเพชรเหล่านี้ไม่ได้ถูกสะสมไว้เพื่อความร่ำรวยเท่านั้น แต่เป็นชิ้นส่วนสำคัญของอาวุธที่อันตรายเกินคาด ความมั่งคั่งที่เคยดูงดงามกลับกลายเป็นเชื้อเพลิงให้กับความบ้าคลั่งของคนที่อยากควบคุมโลก บอนด์จึงต้องลุยต่อจากคาสิโนสว่างไสวในลาสเวกัสไปสู่ฐานลับกลางทะเลทราย ที่ซึ่งทุกอย่างถูกวางไว้เพื่อหลอกสายตาและซ่อนความจริงให้ลึกที่สุด

ความน่าสนุกของ เพชรพยัคฆราช อยู่ตรงที่มันผสมความหรูหราแบบยุค 70 เข้ากับอารมณ์ลุ้นระทึกได้อย่างมีเสน่ห์ ฉากในลาสเวกัสเต็มไปด้วยสีสัน ความเว่อร์วัง และมุกขำแบบเจ็บ ๆ ที่ทำให้หนังไม่เครียดจนเกินไป แต่ขณะเดียวกันก็ไม่ลดทอนความอันตรายของสถานการณ์เลย บอนด์ในภาคนี้ยังคงมีความกวน ความมั่นใจ และความเป็นสุภาพ