เดอะ มาร์เชียน กู้ตาย 140 ล้านไมล์

บนดาวอังคารที่แดงเถือกและเงียบงันราวกับโลกที่ถูกลืม มนุษย์ไม่มีที่ให้หลบ ไม่มีอากาศให้หายใจ และไม่มีความเมตตาใดรออยู่เบื้องหน้า ภาพยนตร์เรื่องนี้พาเราไปสัมผัสภารกิจสำรวจที่ควรจะเป็นอีกหนึ่งก้าวสำคัญของมนุษยชาติ แต่กลับพลิกกลายเป็นฝันร้ายในชั่วพริบตา เมื่อพายุรุนแรงถาโถมใส่ทีมสำรวจกลางพื้นผิวดาวที่ห่างไกลจากบ้านถึง 140 ล้านไมล์ ทุกอย่างดูเหมือนจบลงแล้ว โดยเฉพาะสำหรับ มาร์ค วัทนีย์ นักบินอวกาศผู้ถูกทิ้งไว้เบื้องหลังด้วยความเข้าใจว่าเขาเสียชีวิตไปแล้ว ทว่าในความเงียบอันน่าขนลุกนั้น เขากลับฟื้นขึ้นมาเพียงลำพัง และต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่โหดร้ายที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิต นั่นคือเขาเป็นมนุษย์เพียงคนเดียวบนดาวเคราะห์ที่ไม่มีใครมาช่วยได้ทันที

จากจุดนั้น การเอาชีวิตรอดไม่ใช่แค่เรื่องของความกล้าอีกต่อไป แต่เป็นเกมแข่งกับเวลาและทรัพยากรที่เหลือน้อยลงทุกที วัทนีย์มีอาหารจำกัด มีอุปกรณ์เสียหายหลายจุด และไม่มีทางรู้ได้เลยว่าความช่วยเหลือจากโลกจะมาถึงเมื่อไร เขาไม่ได้เป็นฮีโร่ในความหมายแบบยิ่งใหญ่ไร้ที่ติ แต่เป็นคนธรรมดาที่ต้องใช้สติปัญญา ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ และอารมณ์ขันแห้ง ๆ มาประคองตัวเองไม่ให้จมลงไปกับความโดดเดี่ยว เขาต้องคิดทุกอย่างใหม่ตั้งแต่การหาแหล่งอาหาร การประยุกต์เทคโนโลยีที่มีอยู่ ไปจนถึงการสื่อสารกับโลกให้ได้สักทางหนึ่ง เพราะตราบใดที่ยังไม่มีใครรู้ว่าเขารอดอยู่ ความหวังก็ยังลอยอยู่ในอวกาศอย่างไร้ทิศทางเช่นกัน

ขณะเดียวกันบนโลก ความจริงเริ่มเปิดเผยต่อ NASA และกลายเป็นวิกฤตระดับนานาชาติทันที ภาพของนักบินอวกาศที่ถูกทิ้งไว้บนดาวอังคารจุดชนวนให้ทั้งนักวิทยาศาสตร์ ผู้บริหารภารกิจ และเพื่อนร่วมทีมต้องเร่งหาหนทางพากลับบ้าน ภารกิจนี้ไม่ได้มีแค่แผนเดียวหรือคำตอบง่าย ๆ ทุกการตัดสินใจเต็มไปด้วยความเสี่ยง บางคนต้องคิดอย่างเยือกเย็น บางคนต้องยอมรับความรู้สึกผิดที่กัดกินหัวใจ ขณะที่บางคนต้องเลือกระหว่างความถูกต้องตามหลักการกับโอกาสเดียวที่จะช่วยชีวิตคนหนึ่งคนให้ทันเวลา เส้นเรื่องฝั่งโลกจึงค่อย ๆ สร้างแรงกดดันขึ้นทีละชั้น ทำให้ผู้ชมรู้สึกเหมือนกำลังรอคำตอบที่ไม่มีใครกล้าการันตีได้เลยว่าจะมาถึงหรือไม่

เสน่ห์ของ The Martian อยู่ตรงที่มันไม่ใช่หนังอวกาศที่ขายเพียงภาพอลังการหรือความลึกลับของจักรวาล แต่เป็นเรื่องราวที่ทำให้เห็นว่าความเป็นมนุษย์จะสว่างที่สุดเมื่ออยู่ในสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายที่สุด ดาวอังคารในเรื่องไม่ได้มีไว้ให้ชื่นชมอย่างเดียว แต่มันคือคู่ต่อสู้ที่ไร้เสียง และคอยทดสอบทั้งความเฉลียวฉลาด ความอดทน และกำลังใจของคนที่ติดอยู่ที่นั่นทุกวินาที หนังค่อย ๆ ชวนให้เรารู้สึกว่าทุกการแก้ปัญหาเล็ก ๆ มีความหมาย ทุกความผิดพลาดอาจนำไปสู่หายนะ และทุกความหวังที่ยังเหลืออยู่ก็มีค่าน้ำหนักพอ ๆ กับออกซิเจนสักถังหนึ่ง ยิ่งสถานการณ์บีบคั้นมากเท่าไร หนังยิ่งเผยให้เห็นพลังของการไม่ยอมแพ้ได้ชัดเจนขึ้นเท่านั้น

อีกด้านหนึ่ง ความสัมพันธ์ระหว่างตัววัทนีย์กับคนที่