ธันเดอร์โบลต์ส*

ในโลกที่ฮีโร่ไม่ได้หมายความถึงความดีเสมอไป และคนที่เคยอยู่ฝั่งตรงข้ามกฎหมายก็ยังมีวันที่ต้องเลือกบางอย่างที่ใหญ่กว่าตัวเอง ธันเดอร์โบลต์ส* พาเราเข้าสู่ภารกิจที่ไม่ได้เริ่มต้นจากความสมัครใจ แต่เริ่มจากการถูกบีบให้เดินเข้าสู่กับดักที่ไม่มีใครคาดคิด เมื่อละแวกเงามืดของโลกสายลับ การเมืองลับ และเทคโนโลยีอันตรายเริ่มขยับตัว วาเลนตินา อัลเลกรา เดอ ฟอนเทน ก็เป็นเหมือนคนที่ยืนอยู่กลางกระดาน คอยดึงเส้นสายทุกเส้นให้คนอื่นวิ่งตามเกมของเธอ ท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความไม่ไว้ใจ การหักหลัง และภารกิจที่ดูเหมือนจะไม่มีทางรอด กลุ่มคนแปลกหน้าที่ต่างก็มีอดีตไม่สวยงามจึงถูกโยนมาอยู่ในจุดเดียวกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เยเลน่า เบโลว่า คือหัวใจสำคัญของเรื่องในแบบที่ทั้งแข็งกร้าวและเปราะบาง เธอเป็นคนที่เก่งพอจะเอาตัวรอดได้ทุกสถานการณ์ แต่กลับไม่เคยหลุดพ้นจากเงาของสิ่งที่เคยทำและสิ่งที่เคยสูญเสียไป ขณะเดียวกัน บัคกี้ บาร์นส์ ก็เป็นอีกหนึ่งคนที่แบกอดีตเอาไว้หนักพอๆ กัน คนที่เคยถูกหล่อหลอมให้เป็นอาวุธ และต้องใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อต่อสู้กลับไปหาตัวตนของตัวเอง ส่วนเรดการ์เดียนก็เติมสีสันแบบทั้งดิบ ทั้งป่วน แต่ใต้ความโอ้อวดและท่าทีไม่ยอมใคร เขากลับเป็นคนที่ซ่อนความหวังไว้มากกว่าที่ใครคิด โกสต์, แทคส์มาสเตอร์ และจอห์น วอล์กเกอร์ เองก็ไม่ใช่คนที่เดินเข้ามาด้วยภาพลักษณ์ของทีมเวิร์กสวยหรู พวกเขาคือคนที่เคยผิดพลาด เคยถูกใช้งาน และเคยถูกมองว่าเป็นปัญหามากกว่าคำตอบ จึงไม่น่าแปลกที่เมื่อถูกขังให้อยู่ในพื้นที่เดียวกัน สิ่งแรกที่พุ่งใส่กันจะไม่ใช่ความไว้ใจ แต่เป็นแรงปะทะของอีโก้ ความระแวง และบาดแผลที่ยังไม่เคยหายดี

ความน่าสนใจของ ธันเดอร์โบลต์ส* อยู่ตรงที่มันไม่พยายามทำให้ตัวละครเหล่านี้ดูสะอาดหรือเป็นแบบอย่างที่ดี เพราะเสน่ห์ของเรื่องคือการเอาคนที่แตกหักมาอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่มีใครพึ่งใครได้จริง และบังคับให้พวกเขาต้องตัดสินใจว่าจะเดินต่อไปแบบเดิม หรือยอมจับมือกันแม้จะไม่ชอบหน้ากันเลยสักนิด ภารกิจตรงหน้าไม่ได้มีแค่แรงกดดันจากศัตรูภายนอกเท่านั้น แต่ยังมีอันตรายจากภายในกลุ่มเอง ทุกคำพูดอาจกลายเป็นเชื้อไฟ ทุกความลับอาจทำให้ทุกอย่างพัง และทุกก้าวที่เดินผิดก็อาจหมายถึงการสูญเสียที่ไม่มีโอกาสแก้ตัวอีกครั้ง ยิ่งสถานการณ์ยิ่งคับขัน ความจริงที่แต่ละคนพยายามหลบหนีก็ยิ่งค่อยๆ โผล่ขึ้นมาให้ต้องเผชิญหน้าแบบหนีไม่พ้น

ในทางอารมณ์ เรื่องนี้ไม่ได้ขายแค่ความมันแบบบู๊ไซไฟเท่านั้น แต่ยังเล่าเรื่องของคนที่ไม่เคยมีพื้นที่ให้ตัวเองได้เริ่มใหม่อย่างแท้จริง ตัวละครแต่ละคนต่างมีแผลคนละแบบ บางคนเจ็บจากความผิดที่ตัวเองเลือก บางคนเจ็บจากการถูกควบคุม และบางคนเจ็บจากการถูกโลกตีตราว่าเป็นคนไม่สำคัญ พอทุกอย่างมารวมกัน มันจึงกลายเป็นเรื่องราวของการหาความหมายของคำว่า “ทีม” ในกลุ่มที่ไม่น่าจะเข้ากันได้เลย