เมื่อเมนฉันเป็นประธานบริษัท Season 1

ในโลกของ “เมื่อเมนฉันเป็นประธานบริษัท” ความฝันของคนทำงานธรรมดาคนหนึ่งกลับพลิกผันไปแบบที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน เมื่อคนที่เคยอยู่ในฐานะ “เมน” หรือคนที่เธอชื่นชอบสุดหัวใจ ไม่ว่าจะเคยเห็นเขาผ่านจอ ผ่านโปสเตอร์ หรือผ่านช่วงเวลาที่แอบเฝ้าติดตามผลงานอยู่เงียบ ๆ วันหนึ่งกลับก้าวเข้ามาเป็นประธานบริษัทคนใหม่ของที่ทำงานจริง ๆ สถานการณ์ที่ฟังดูเหมือนความฟินระดับแฟนคลับในจินตนาการ จึงกลายเป็นความจริงที่ทั้งน่าตื่นเต้น ทั้งอึดอัด และทั้งชวนให้หัวใจเต้นแรงเกินเหตุพร้อมกันในเวลาเดียวกัน

บรรยากาศของเรื่องเต็มไปด้วยเสน่ห์แบบคอมเมดี้-ดราม่าที่จับโลกสองใบมาชนกันอย่างจัง ด้านหนึ่งคือโลกของการทำงานที่เต็มไปด้วยตารางงาน ประชุม เดดไลน์ และแรงกดดันจากการต้องเอาตัวรอดในออฟฟิศ แต่อีกด้านคือโลกของความชื่นชมที่เคยบริสุทธิ์ สวยงาม และปลอดภัยในพื้นที่ของความคิดถึง เมื่อเส้นแบ่งนั้นหายไป ทุกอย่างจึงเริ่มไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป คำพูดธรรมดาอาจฟังดูมีความหมายเกินจริง สายตาที่เคยใช้มองเมนจากไกล ๆ กลับต้องมาอยู่ในระดับเดียวกับหัวหน้า และการพยายามทำตัวปกติกลับยิ่งทำให้ทุกอย่างดูไม่ปกติขึ้นไปอีก เรื่องนี้จึงมีพลังจากความย้อนแย้งที่น่าสนุกมาก เพราะสิ่งที่เคยเป็นความฝันของแฟนคลับ กลับต้องมาเผชิญกับความจริงแบบไม่มีฟิลเตอร์

หัวใจของเรื่องอยู่ที่ตัวละครหลักสองคนซึ่งมีความสัมพันธ์ซับซ้อนกว่าที่คนอื่นเห็น ฝ่ายหนึ่งคือพนักงานสาวที่เคยผูกใจไว้กับชายคนนี้มาตั้งแต่เขายังเป็นเพียงภาพในใจ เธอรู้จักด้านที่ดูดีที่สุดของเขา ทั้งความสามารถ เสน่ห์ และภาพลักษณ์ที่ทำให้หลงรัก แต่เมื่อได้มาใกล้ชิดจริง ๆ เธอกลับต้องพบว่าคนคนหนึ่งไม่มีทางสมบูรณ์แบบได้ตลอดเวลา อีกฝ่ายคือประธานบริษัทผู้ต้องแบกความคาดหวังจากทั้งองค์กร เขาไม่ได้เป็นแค่คนที่ดูดีในสายตาแฟนคลับ แต่เป็นคนที่ต้องตัดสินใจแทนคนจำนวนมาก รับมือกับปัญหาที่ไม่มีทางแก้ได้ด้วยรอยยิ้มเพียงอย่างเดียว และต้องรักษาภาพของผู้นำเอาไว้แม้ข้างในจะสั่นคลอนเพียงใดก็ตาม ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จึงไม่ได้เดินไปทางโรแมนติกอย่างเดียว แต่เต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วน ความเกรงใจ และการค่อย ๆ เรียนรู้กันใหม่ในฐานะคนทำงานและมนุษย์คนหนึ่ง

ความสนุกของเรื่องอยู่ตรงที่การปะทะกันระหว่าง “ภาพในใจ” กับ “คนจริงตรงหน้า” ซึ่งมักนำไปสู่สถานการณ์ชวนเขิน ชวนขำ และชวนปวดหัวอยู่ตลอดเวลา พนักงานที่เคยชื่นชมเขาอย่างสุดใจต้องพยายามรักษาความเป็นมืออาชีพในทุกลมหายใจ ขณะเดียวกันก็ต้องระวังไม่ให้ความรู้สึกส่วนตัวหลุดออกมาต่อหน้าคนอื่น ส่วนประธานบริษัทเองก็ต้องรับมือกับสายตาของคนที่รู้จักเขามากเกินไปในแบบที่ไม่เหมาะสมกับตำแหน่ง ทุกการสนทนากลายเป็นการชั่งใจ ทุกความเงียบมีความหมาย และทุกครั้งที่พยายามทำตัวธรรมดา กลับยิ่งทำให้บรรยากาศยิ่งไม่ธรรมดาเข้าไปใหญ่ หนังจึงดึงอารมณ์ขันออกมาจากความจริงของออฟฟิศได้อย่างมีชีวิตชีวา ไม่ใช่ด้วยมุกฝืน ๆ แต่ด้วยสถานการณ์ที่คนดูเชื่อได้ทันทีว่าถ้าเป็นตัวเองคงทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน

แต่ภายใต้ความฮา เรื่องนี้