เหรินผีเกาเกินเสีย

ถ้าความสวยเพียงคู่เดียวต้องแลกมาด้วยชีวิตของคนอีกคน เราจะยังกล้าสวมมันออกไปเดินท่ามกลางแสงนีออนอยู่หรือไม่ หนังพาเราย้อนกลับไปฮ่องกงกลางยุคไนน์ตี้ส์ ในบรรยากาศที่ทั้งเย้ายวนและอับชื้นพร้อมกัน ตรอกแคบหลังร้านทำรองเท้า ตลาดกลางคืนที่คลุ้งไปด้วยกลิ่นหนัง กาวยาง และน้ำหอมราคาถูก ผับเล็ก ๆ ที่สาว ๆ ต้องยืนบนส้นสูงสี่นิ้วทั้งคืนเพื่อแลกทิปและโอกาสว่าจะมีใครสักคนมองเห็น ความงามในโลกแบบนี้มีป้ายราคาติดไว้ชัดเจน วางอยู่บนชั้นกระจกให้จับจ้อง แต่ต้นทุนที่แท้จริงกลับไม่มีใครยอมเอ่ยถึง และแล้วเสียงลือเรื่องรองเท้าส้นสูงคู่หนึ่งที่สวมแล้วรูปเท้าสวย ขาเรียวยาวราวกับถูกตัดเย็บมาเพื่อเจ้าของโดยเฉพาะก็เริ่มสะพัดในหมู่นางโชว์และสาวกลางคืน

ศูนย์กลางของเรื่องคือ ซาว หลิง (Sau Ling) ที่รับบทโดย Law Kwai-Ying หญิงสาวที่หลงใหลในรองเท้าอย่างถอนตัวไม่ขึ้น เธอไม่ได้แค่ชอบสวม แต่เชื่อว่าส้นสูงคือเกราะที่ทำให้ผู้หญิงธรรมดากลายเป็นใครก็ได้ที่อยากเป็น อีกฟากคือ เทียน (Tien) ที่รับบทโดย Lam Chak-Ming ช่างทำรองเท้าฝีมือดีผู้เงียบขรึมและหมกมุ่นในงานของตัวเองจนเกินงาม เขาเข้าใจโค้งเว้าของเท้าผู้หญิงดีกว่าเข้าใจหัวใจคน และเชื่อว่างานหนังชั้นดีต้องแนบเนื้อเหมือนผิวที่สอง รอบตัวทั้งคู่ยังมี เวนดี้ ชิน (Wendy Chin) ที่รับบทโดย 宣彤 เพื่อนสาวผู้ทะเยอทะยานอยากไต่เต้าจากเวทีเล็ก ๆ ไปสู่แสงที่สว่างกว่า กับ รี (Ree) ที่รับบทโดย Yue Shut-Man นางแบบสาวที่เอาร่างกายและความปรารถนาเป็นเดิมพันเพื่อความโดดเด่น ทุกคนเป็นผู้ใหญ่ที่มีความต้องการของตัวเองชัดเจน และพร้อมจะแลกเปลี่ยนเสน่หากับโอกาสโดยไม่มีใครหลอกใคร

ปมของเรื่องค่อย ๆ รัดแน่นขึ้นเมื่อรองเท้าคู่งามปริศนาผลัดมือไปตามสาว ๆ ทีละคน จากของขวัญที่ใครก็อยากได้กลายเป็นลางที่ใครก็เริ่มกลัว คนที่เคยสวมมันอย่างภาคภูมิเริ่มหายหน้าไปอย่างไร้ร่องรอย ข่าวลือเรื่องวัตถุดิบที่เอามาทำรองเท้าเริ่มหนาหูขึ้นทุกทีว่าเป็นหนังที่ไม่ใช่หนังวัวหนังแกะอย่างที่อ้าง ร้อนถึงตำรวจอย่าง สารวัตร ที่รับบทโดย 狄威 ต้องเข้ามาสืบสาวราวเรื่องพร้อมลูกน้องหญิงอย่าง Chou Yu-Ling และ 林小楼 ขณะที่ชื่อของ เกา ฉวน (Kao Kuen) ที่รับบทโดย 成奎安 นักเลงคุมพื้นที่ กับ อาหนาน (Ah-Nan) ที่รับบทโดย Siu Yuk-Lung เด็กหนุ่มรับใช้ในร้านก็วนเวียนอยู่ใกล้จุดเกิดเหตุอย่างมีเงื่อนงำ ความสัมพันธ์เชิงชู้สาว ผลประโยชน์ และหนี้บุญคุณในโลกกลางคืนเริ่มพันกันจนแยกไม่ออกว่าใครล่อลวงใคร ใครสมยอมกับใคร และรองเท้าคู่นั้นเลือกเจ้าของ หรือเจ้าของต่างหากที่เรียกหามันเอง

สิ่งที่ทำให้หนังเรื่องนี้ต่างจากหนังสยองขวัญทั่วไปคือวิธีที่มันใช้ความเย้ายวนของผู้ใหญ่เล่าความกลัวอย่างละเมียดละไม กล้องชอบวนเวียนอยู่กับเรียวขา ปลายส้นที่เคาะพื้นไม้ ข้อเท้าที่ถูกสายรัดรัดแน่น ไม่ได้ขายความโป๊เปลือยโจ่งแจ้ง แต่ขายสัมผัส แรงปรารถนาที่อยากสวย อยากเป็นที่ต้องการ อยากมีใครสักคนจำได้แม้ต้องยืนปวดขาทั้งคืน หนังยุคนี้ของฮ่องกงมักจับของใกล้ตัวอย่างเสื้อผ้ากับร่างกายมาทำเป็นวัตถุต้องคำสาป และเรื่องนี้ก็ใช้รองเท้าส้นสูงเป็นสัญลักษณ์ของความทะเยอทะยานของผู้หญิงในเมืองใหญ่ที่ต้องสวยตลอดเวลา ความใกล้ชิดระหว่างตัวละครทุกคู่เกิดขึ้นจากความยินยอมของผู้ใหญ่ มีทั้งความเหงา ความหลง และอำนาจต่อรองปนกันอยู่ ฉากสยองจึงไม่ได้มาจากผีตุ้งแช่ แต่มาจากความคิดที่ว่ายิ่งอยากครอบครองความงามมากเท่าไร เราก็ยิ่งยอมเข้าใกล้ความวิปริตมากขึ้นเท่านั้นโดยไม่รู้ตัว

ใครที่ชอบรสชาติของหนังฮ่องกงกลางยุคเก้าศูนย์ที่ผสมอีโรติกกับเรื่องลี้ลับเข้าไว้ด้วยกัน เรื่องนี้คือชิ้นที่ดูแล้วจะจำกลิ่นของมันได้ การแสดงของ Law Kwai-Ying พา ซาว หลิง ให้เป็นทั้งเหยื่อและผู้ลุ่มหลงในเวลาเดียวกัน ส่วน Lam Chak-Ming ก็ถ่ายทอดด้านอ่อนโยนกับด้านหมกมุ่นของช่างฝีมือออกมาแบบค่อยเป็นค่อยไปจนคนดูอึดอัดแทน ขณะที่การปรากฏตัวของ 狄威 ในบทตำรวจกับ 成奎安 ในบทเจ้าถิ่นช่วยถ่วงน้ำหนักให้โลกอาชญากรรมดูมีจริง ไม่ได้มีแค่เรื่องผี ๆ งานออกแบบรองเท้า แสงไฟสลัวในร้าน และเสียงส้นสูงกระทบพื้นถูกใช้เล่าเรื่องเก่งมาก ดูจบแล้วอาจทำให้คุณมองรองเท้าคู่สวยในตู้โชว์เปลี่ยนไป ว่ามันเย็บขึ้นจากความฝันของใคร และมีใครต้องจ่ายราคาของความฝันนั้นแทนเราอยู่หรือเปล่า